आधुनिक जगात हे साहित्यिक शैली अतिशय लोकप्रिय नाही आणि अतिशय असामान्य आणि शुद्ध केलेली आहे. बर्याच बाबतीत हे घडते कारण हे कथन अतिशय जटिल आहे आणि लेखकास प्रभुत्व आणि वास्तविक प्रतिभा असणे आवश्यक आहे. साहित्यिक जगाशी परिचित असलेल्या व्यक्तीला गाणे वाजवणे हे अतिशय सोपे आहे.
लोकसाहित्य गायन
पोवाडा एक भव्य वर्ण एक प्लॉट सह भावनाविवश काम आहे. नृत्याच्या या स्वरूपावरून लेखकांना सुंदर गायन करून वर्णांचा थेट भाषण सौंदर्यावर भर देण्याकरता, लिप्यंतरण आणि अभिव्यक्तीच्या सहाय्याने मजकुराच्या भावनात्मकतेला बळकट करण्यासाठी अर्थपूर्ण साधनांचा वापर करण्याची संधी मिळते. बर्याचदा गाथाची कथा लोकसाहित्य, काही मणक्यांच्या कथा आणि दंतकथांचा संबंध आहे. "बल्लाद ऑफ अ हिरो", "बल्लाद ऑफ द वॉरियर" आणि यासारख्या गाण्यांची सहसा भेट घेणे शक्य आहे. नेहमी असे गृहीत धरले जाते की, एक गाणे गाणे संगीत वर ठेवले जाऊ शकते, त्यामुळे तो जवळजवळ एक singsong वाचतो. तद्वतच, ज्या गाण्यावर संगीत लिहिले आहे त्यावर सॉलेस्ट साऊंडसाठी मोठ्या संख्येने assonances असाव्यात.
गोड गाणे प्रवाह
एक गलबला आहे काय समजून घेण्यासाठी, आपण या शैली काम किमान एक लहान उतारा वाचणे आवश्यक आहे. सहसा गायकवाड आधुनिक वाचकांना पाहणे सोपे नाहीत, कारण त्याला कोणत्याही महान कवितेचा मजकूर पाहणे कठीण आहे. लक्ष वेधशाळेच्या स्वरूपाकडे विचलित होत आहे आणि वर्णन केलेले कार्यक्रम कानापर्यंत पोहचले जातात आणि अपुऱ्या वाचकाने प्लॉटच्या तपशीलांचा आणि वर्णांच्या हेतूंचा मागोवा ठेवून त्यास कवटाचे सौंदर्य लक्षात ठेवले पाहिजे. कदाचित म्हणूनच गाणे गाळणी सामान्य नाही आणि काही "अनइनीशियेटेड" हे माहित करून घ्या की बॉलड काय आहे. बहुतेक मध्ये, हे प्राचीन काळातील साहित्याशी संबंधित आहे, जेव्हा प्रत्येक लेखकाने उत्कृष्ट लेखकांचा वापर करण्याची सक्ती करणे अनिवार्य होते. आज कविता अधिक सोपी बनली आहे, आणि यामुळे गीतेचे तसेच चिंतित होतात. आधुनिक गाण्याच्या पाठ्यमुद्रित मजकूरापेक्षा व्हिडीओ क्लिपच्या व्हिज्युअल डिझाईनला जास्त लक्ष दिले जाते. तथापि, आताही आधुनिक, आधुनिकीकृत गाठीचा जन्म झाला आहे, पुन्हा श्रोत्यांना भूतकाळात परत आणत आहे.
फ्रान्स - शैली जन्मस्थान
एक बॉलड काय आहे हे स्पष्ट करणे सूज्ञ आहे, एक ठोस उदाहरण सर्व उत्तम. फ्रेंच साहित्यापासून ते सुरु झाले पाहिजे, कारण फ्रान्समध्ये हे साहित्यिक निर्मितीचा हा आकर्षक प्रकारचा जन्म झाला. तेराव्या शतकाच्या शेवटच्या दशकात कोनझोन रद्द केल्याचा परिणाम म्हणून या गल्लीची शैली उदयास आली आहे या राज्यात आहे. आम्ही म्हणू शकतो की प्रेम फ्रेंच गाणे "विकसित" अधिक गंभीर आणि गहन काहीतरी, अधिक जटिल स्वरूप आणि प्रचंड सामग्री एक शैली मध्ये. फ्रांसमध्ये अगदी पहिल्या गालाचे एक हे लाफॉन्टेनने तयार केले होते, जे संपूर्णपणे त्याच्या अमर दंतकथांबद्दल ओळखले जाते. त्याची गाथा सामग्री आणि स्वरूपात अगदीच सोपी होती, त्यामुळे नंतर ते अधिक अनुभवी आणि अत्याधुनिक बालाघाट निर्मात्यांनी निर्दयीपणे टीका केली. त्याच मूड, ला फॉनटेनच्या दंतकथे असलेल्या समान गुणधर्मांप्रमाणेच, लेखकाला त्याच्या गाथाचे स्थानांतर झाले. व्हिक्टर ह्यूगोने फ्रेंचचे जवळजवळ आधुनिक गाथाचे एक उत्तम उदाहरण म्हणजे "ला बल्लादे डे ला नोने". या शैलीतील लिखाणांमध्ये त्यांचे कौशल्य पुन्हा एकदा पुन्हा लेखकांचे कौशल्य पुष्टी करते.
मिस्टी अल्बिओनचे बॉलॅड
बॅलेडची शैली इंग्लंडमध्येही मोठ्या प्रमाणात पसरली. असे मानले जाते की ही शैली नॉर्मन विजेत्यांनी फोगिबी अल्बिओनच्या भूमीत आणली होती. इंग्लंडमध्ये, लावणी आणखी गंभीर गुणधर्मांनी मिळवली, अंधार्या थीमवर स्पर्श करू लागला आणि मूडमध्ये लक्षणीय बदल झाला. कोणास माहित आहे, कदाचित धुकेने त्याचे काम केले असेल. प्रथम, इंग्रजीने स्कॅन्डिनेव्हियन ईडन ऑडिन गीते गायली आणि मग स्कॉटिश नायर्सच्या शोषणाच्या थीमकडे सहजतेने हलविले. या गाजागाड्यांमध्ये, या देशाचा राष्ट्रीय रंग अतिशय स्पष्टपणे साजरा केला जातो, ज्याला कशासही गोंधळ करता येत नाही. रॉबिन हूड, चोरांचा राजपुत्र, श्रीमंत लुटणारे आणि लुटलेल्या गरीबांना देण्याबद्दल काही लोकांनी ऐकले नाही. त्यांच्याबद्दल, ब्रिटीशांनी गॅलॅब्स सुद्धा तयार केले. गाद्यांच्या शैलीत इंग्रजी साहित्याची कामे किंग आर्थर आणि त्यांच्या शूरवीरांच्या प्रवासाची थीमदेखील मोठ्या प्रमाणात कव्हर करतात. आताही कल्पना करणे अवघड नाही की थकल्यासारखे अक्षर आगभोवती आरामात बसून, पवित्र गीअरीच्या शोधाबद्दल आणि मर्लिन एम्ब्रोसिअसच्या जादूबद्दल प्रत्येक इतर लावणी बोलवा.
हर्ष जर्मन भाषणे
ब्रिटीशांप्रमाणे, जर्मन गाथा लेखकांनीही उदासीनता आणि गांभीर्य पसंत केले, त्यामुळे जर्मन भाषणे एक प्रचंड वातावरणामध्ये भिन्न आहेत. रोमँटिक़ुलिझमच्या उत्कर्षीत जर्मनीची सर्वोत्तम गाथा तयार झाली. या शैलीत, जोहान वोल्फगॅंग वॉन ग्यथे, गॉटफ्रेड ऑगस्ट बर्गर आणि हाइनरिक हेन यासारखे विख्यात लेखक त्यांच्या पंखांचा प्रयत्न करीत होते. या लेखकांचे जर्मन चरित्र गाजवणारा म्हणून अशा सुसंस्कृत साहित्यिक कामात सापडतो. ग्यॉहेची गाथा, डर एर्खोनिग, खूप प्रसिद्ध आहे. या नावाचे बर्याच भाषांतर आहेत, परंतु अधिक वेळा आपण "एल्व्ह्ज द किंग ऑफ" पाहू शकता. या गाथाचे भूखंड अत्यंत दुःखी आहेत आणि जर्मन भाषेत जवळजवळ कपटपूर्ण, कठोर आहे. श्लोक हे लहान मुलाच्या मृत्यूनंतरचे वर्णन करतात. हे निश्चित आहे की लावणीचा गूढ वर्ण आहे. हे शक्य आहे की मुलगा रोगाची मरत होता, आणि अलौकिक प्राणक्षत्रांनी त्याला फक्त तापाने पाहिले.
आमच्या वेळेची बॉलड
गायनगीत शैलीची व्याख्या आता थोडीशी धुसर झाली आहे. आधुनिक काळात, या साहित्यिक शैलीने लाइटनेस आणि साधेपणा प्राप्त केली आहे, परंतु त्याची सत्यता गमावली नाही. अशा प्रकारची उदाहरणे किंवा कमीतकमी समान गाथा गाणी लोकसंख्येच्या कामात जवळजवळ प्रत्येक ठिकाणी आढळू शकतात. उदाहरणार्थ, फ्लीर आणि "मिल्स" या गटांमधून काही वेळा त्यांच्या गाण्यात थेट "बॅलेड" शब्द वापरतात, त्यामुळे ते अधिक रोमँटिक आणि शुद्ध बनवतात. कधीकधी पार्श्वसंगीत एक ऐतिहासिक किंवा मर्दपणाचे थीम वर सिनेमा मध्ये आवाज, आणि कधी कधी ते संगणक खेळ ऐकले जाऊ शकते. सर्वोत्कृष्ट उदाहरण म्हणजे, एल्डर स्क्रोल्स व्ही: स्किरिम, जिथे मंडळे स्थानिक नायक आणि विजेता याबद्दल सुंदर गाथा वाजवतात. अशा प्रकारची साहित्यिक शैली, नेहमी आपली प्रासंगिकता गमावण्याची शक्यता नाही.