अंत नसलेले शब्द: उदाहरणे शेवट न करता शब्द काय आहेत?

Morphemica शब्दाच्या महत्वाच्या भागांचा अभ्यास करते , जसे की रूट, प्रत्यय, उपसर्ग, समाप्ती रशियन भाषेत, यातील कोणत्याही घटकास रूट वगळता सोडू शकत नाही. ते शाब्दिक अर्थाचे मुख्य आधारधारक आहेत. उर्वरित शब्दाचा केवळ स्पष्टीकरण किंवा व्याकरणात्मक अर्थ व्यक्त करणे. या यादीत विशेष स्थान म्हणजे शेवटचे, जे स्वतंत्र शब्दांसाठी आवश्यक नाही.

समाप्तीसह स्वतंत्र शब्द

रशियन भाषा भाषण भाग स्वतंत्र आणि अधिकृत विभागले आहेत. नंतरचे गठबंधन, पुनरावृत्ती, कण आणि अंतराळयांचा समावेश आहे. त्यांच्याकडे शब्दशः अर्थ नाही आणि केवळ स्वतंत्र शब्दांच्या अर्थाने परिशिष्ट किंवा कार्यपद्धतीत परिवेष्टित म्हणून काम करते. त्यामुळे ते अपरिवर्तनीय आहेत आणि शेवटी नाही.

भाषेच्या स्वतंत्र भागांमध्ये अशा स्वरूपाचे म्हणणे समाविष्ट असतात, जे एक किंवा दुसर्या व्याकरणात्मक श्रेणीमध्ये बदलू शकते, व्यक्त करू शकते. बहुतेकदा हे शेवट आहे

जवळजवळ सर्व पूर्ण-मूल्य असलेल्या अक्षरे आहेत शब्द सर्वात सोपा रचना : रूट + समाप्त मूळ जवळजवळ नेहमीच बदलत नाही. अपवाद फक्त जटिल भाषा प्रक्रिया आहे, जसे की पर्यायी आवाज शेवट नेहमी बदलतो.

शब्दाच्या समाप्तीची भूमिका

संपर्काचा शब्दांचा किमान महत्त्वपूर्ण भाग आहे, एक व्याकरणात्मक अर्थ व्यक्त करणे आणि एकमेकांशी शब्दांशी जोडण्यासाठी सेवा करणे. समाप्तीसह पूर्ण-मजकुर शब्द केस, व्यक्ती, लिंग, संख्या आणि इतर व्याकरणिक श्रेणीनुसार बदलू शकतात. हे शब्द संयोजन आणि वाक्ये मध्ये व्याकरणदृष्ट्या योग्य संयोग प्रदान करते.

शब्दात संपणारा शेवटचा पद पूर्ण अंत आहे. खरे आहे, रशियनमध्ये एक शब्दशः पोस्टफिक्स-या आहे, जे शब्दाच्या शेवटीच स्थित आहे. म्हणून, त्याचा शेवट कदाचित त्याच्या समोर असेल. परंतु हे नियमांमधे अपवाद आहे.

शेवट निवडण्यासाठी, आपल्याला कोणत्याही ज्ञात व्याकरणाच्या श्रेण्यांमधील शब्दावर शिळा करण्याची आवश्यकता आहे. उदाहरणार्थ, संख्या बदलून कोणता ध्वनी बदलतो हे सूचित करते: कुत्रा - कुत्रा, हिरवा - हिरवा, ते - ते . तुम्ही बघू शकता, या सर्व शब्दात शेवटचा अक्षर (ध्वनी, मर्फीम) बदलला आहे. हे शेवट असेल

न बदलणारे पूर्ण मूल्यवान शब्द

रशियनमध्ये पूर्ण शब्दांकित शब्द निरर्थक नसतात. त्यातील उदाहरणे अनेकांना माहिती आहेत: उच्च, टॅक्सी, गाणे हे भाषण पूर्ण मूल्यवान भाग आहेत, परंतु ऐतिहासिक परिस्थितीमुळे आणि व्याकरणाची वैशिष्ट्ये ते बदलत नाहीत, ज्याचा अर्थ त्यांना शेवटची आवश्यकता नसते. Pretexts या शब्दांसाठी व्याकरणात्मक दुवा आहेत.

अशा शब्दात लिंग, संख्या, केसचे अभिव्यक्ती अवलंबून असलेल्यांना निश्चित केले जाते. उदाहरणार्थ: हिरव्या रंगाच्या टॅक्सी - एकवचनी मध्ये मधल्या जीन्सचा शेवटचा शब्द. हे विशेषण नावाने स्पष्ट होते, जे या रूपात देखील आहे.

दुर्दैवाने, रशियन भाषेत कोणते शब्द संपत नाहीत हे सर्वांनाच माहीत नाही. या नावांचे नाम, इतर भाषांकडून घेतले जातात: कंगारू, कोट, मिसिसिपी . मौखिक अननुभवींसह काहीच नाही: गायन, नृत्यात नृत्य करणे क्रियाविशेषण अचूक असाधारण शब्द आहेत: उच्च, उष्ण, जलद . शेवटल्या आवाजास सहसा शेवट म्हणतात, जरी तो क्रियाविशेषांसाठी एक विशिष्ट प्रत्यय आहे तरीही.

क्रियापदाचे विशेष स्वरूप - जर्दाईव्ह - याचे शेवटही नाही, कारण क्रियाविशेष काही व्याकरणीय गुणधर्म गढून गेले आहेत: वाचनानंतर, पळून जाणे .

शून्य शेवट

तसेच रशियनमध्ये शब्दांशिवाय अंत नसतात, ज्याच्या उदाहरणात शेवट होतो: घोडा, तक्ता, दरवाजा, रात्र . जेव्हा केस किंवा नंबर बदलला जातो तेव्हा हे दिसत आहे: घोडा - घोडा - घोडा - घोडा, टेबल - टेबल - टेबल - टेबल, रात्री - रात्र, दार - दरवाजा .

भाषाशास्त्र या इतिहासाला शून्य शेवट म्हणतात . त्याच्या प्रारंभिक स्वरूपात, त्याचे कोणतेही शारीरिक अभिव्यक्ती नाही ओल्ड स्लाव्होनिक भाषेमध्ये अशा शेवटच्या पत्राची मदत होते, जी वाचली जात नव्हती, परंतु असे दर्शविले गेले की हा शब्द बदलू शकतो: सारणी, मजला काळाच्या ओघात, हे पत्र हरवले आणि अशाप्रकारच्या शब्दात संपेपर्यंत ते शारीरिकदृष्ट्या उपस्थित राहिले नव्हते.

म्हणून, लक्षवेधी ठरणे फायदेशीर आहे, हे शब्दलेखन पूर्ण मूल्यवान शब्दांत परिभाषित करणे.

विदेशी मूळ शब्द

भाषेची परस्परक्रिया शाब्दिक संपन्न प्रक्रियेचा अचल भाग आहे. एक शब्द आणि त्याच्या वापराची क्रियाशीलता कर्जाऊ घेण्यावर अवलंबून, ती व्याकरण प्रणालीमध्ये जोरदारपणे एम्बेड केली जाऊ शकते किंवा नाही बर्याच नेटिव्ह वक्ते यांचे जास्त उधार शब्द आधीच मुळ म्हणून समजले जातात: एक मस्तक, एका लेखापाल, एक टेलिफोन .

टॅक्सी, सबवे, कंगारू, डगला, कॉफ़ी अशा अनेक टोकन्स आहेत जे कधीही भाषेचा संपूर्ण अंग बनण्यास सक्षम झाले नाहीत.

या शब्दांत शेवटी एक स्वर ध्वनी आहे, जे अनेकांना एक वेरियेबल भाग समजतात. खरं तर, या शब्द शेवटच्या शब्दाशिवाय असतात, ज्याची उदाहरणे आपण रोज भेटतो.

म्हणूनच, व्याकरणिकदृष्टय़ा चुकीचे म्हणणे: कॉफीच्या मागे एक संवाद, एक कोट असलेली मुलगी, एक मीटर वर, दोन टेकसहा वर . अद्याप रशियन भाषेत अशा बदलांसाठी व्याकरणीय समर्थन. कदाचित कालांतराने ते पूर्ण वाढलेले शब्द होतील, परंतु भाषेच्या विकासाच्या वेळी ते एकाच स्वरूपातच राहतील.

असीम्य

रशियन भाषेत शेवटल्या शब्दाशिवाय शब्द आहेत की नाही यावर प्रश्न पडतो, प्रत्येक भाषिक शास्त्रज्ञ सकारात्मकतेने उत्तर देईल. खरंच, मुळ टोकन देखील खूप अस्तित्वात आहेत, जे बदलत नाहीत, आणि त्यामुळे अनेक व्याकरणिक श्रेणी नाहीत

सर्व प्रथम, हे अज्ञान आहेत. रशियन भाषेच्या शाब्दिक स्वरूपाची पद्धत बर्याच व्यापक आणि वैविध्यपूर्ण आहे. वस्तुस्थिती अशी आहे की मुख्य स्वरूप धारण करीत असताना, हे स्वरूप भाषणेच्या स्वतंत्र भागाच्या रूपात अस्तित्वात येऊ शकतात - कृती करणे सूचित करतात.

Infinitives म्हणजे क्रियापदांचा प्रारंभिक रूप. त्यांचे मुख्य कार्य - एक शब्दशः अर्थ घेणे: क्रिया करणे, व्यक्तीच्या संदर्भाशिवाय, त्याचे अंमलबजावणीचा वेळ आणि मार्ग ( वाचा, लेखन, चालवा, गाणे ).

या स्वरुपात ते तोंडी भूमिका आणि संज्ञा या दोन्ही वाक्ये दिसून येऊ शकतात. अनाकर्तीचा शेवट असल्यास, तो वैयक्तिक कृती किंवा एक कृदंत बनतो.

आणखी एक निरर्थक क्रियापद्धती - जीरंडीव्ह - कृती करण्याच्या प्रक्रियेला सूचित करते आणि शेवटी संपत नाही, परंतु भाषणाच्या या भागासाठी प्रत्यय गुणधर्माद्वारे.

क्रियाविशेषण

क्रियाविशेषणे भाषण बदलत्या भाग म्हणून काम नाही. हे अंत्याशिवाय शब्द आहेत, ज्याच्या उदाहरणांवरून हे स्पष्ट होते की व्याकरण श्रेणी न बदलता शब्द संयोजन शक्य आहे.

भाषेतील क्रियाविशेषांची भूमिका - कृतीची अतिरिक्त परिस्थिती दर्शवितात. जरी त्यांचा एक शब्दांश अर्थ असला तरी, त्यांच्यात पूर्ण स्वातंत्र्य नाही.

उदाहरणार्थ, " धीमे" किंवा " जलद" काहीतरी करण्याची गती सांगते. पण क्रियाविशेष न करता तो भागभांडवल काय आहे हे स्पष्ट नाही. हे इतर कोणत्याही क्रियाविशेषास लागू होते.

म्हणून, क्रियापद किंवा व्याकरणाप्रमाणे व्याकरणाची श्रेण्या, ती करत नाही आणि आवश्यक नसते. अखेरीस, मुख्य अर्थ क्रियाविशेष करीता लाक्षणिक अर्थ आणि प्रत्यय, वैशिष्ट्यपूर्ण द्वारे व्यक्त आहे.

स्वत: च्या परदेशी नावे

अपरिवर्तनीय शब्दांची संख्या, आणि म्हणून, संपत न आल्यामुळे परकीय नावांच्या बहुतांश नावांचा देखील संबंधित आहे: रियो डी जनेरियो, मिसिसिपी, प्यूजिट हे शब्द उपसर्ग, मूल, शेवट, प्रत्यय यासाठी चांगले उभे नाहीत.

याचे कारण म्हणजे परदेशी भाषा प्रणालीची वैशिष्ठकता. काही क्षण रशियन भाषेसारख्याच निरनिराळ्या प्रकारचे अभिप्राय आहेत असे दिसते, परंतु प्रत्यक्षात आम्ही काही विशिष्ट विषयांच्या पातळीवर आंतरजातीय homonymy सामना करत आहोत.

अर्थातच, अशाच शब्दांचा एक संपूर्ण सर, ज्याने आपल्या भाषेत प्रवेश केला आहे आणि त्याच्या व्याकरण प्रणालीचा भाग बनला आहे: सहारा - सहारा, अँडिस - अँडिसमध्ये, राइन - ऑन द राइन . परंतु, अशा lexemes मध्ये, शेवट केवळ रशियन आहेत आणि या शब्दांच्या मूळ भाषा सह काहीही आहे.

आकृतिबंध संपत्ती

फिलॉसॉफी अनेक शब्दांना न सांगता कळते, ज्याची उदाहरणे सर्व मुळ वक्ते यांनी दररोज बोलल्या जातात. या lexemes अस्तित्व शक्यता morphemes च्या समृद्धी आणि त्यांच्या व्याकरणात्मक अर्थ खात्री आहे

शेवटचाच केवळ शब्दाचाच प्रकार बदलू शकत नाही तर प्रत्यय देखील प्रत्यक्षात बदलू शकतो. याव्यतिरिक्त, एक शब्दाच्या अखेरीस दुसऱ्या व्याकरणीय वर्गाचे निर्देशांक म्हणून कार्यरत असताना ते अधिक वेळा आढळते. म्हणजेच, विशिष्ट शब्दावर अवलंबून असणारा मुख्य शब्द म्हणजे स्वतःला अनोळखी असे: एक राखाडी कोट, एक राखाडी डग्यात, राखाडी कोट, एक राखाडी कोट.

त्याच इंग्रजी भाषेत, बर्याच शब्दांमधे अंत नसतात, आणि व्याकरणात्मक श्रेण्या अनुसरणाद्वारे व्यक्त केल्या जातात, ज्यामुळे स्लाव्हिक भाषेचे वाहक असलेल्यांचे अभ्यास करताना कठोर अडचणी निर्माण होतात, ज्यामध्ये शब्दाच्या एखाद्या विशिष्ट स्वरूपाकडे दर्शविणारा शेवटचा आराखडा अतिशय विकसित झाला आहे.